AZALIOWA
Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii i Psychiatrii Środowiskowej
Strona główna

UWAGA WAŻNE AKTUALNE INFORMACJE ZAKŁADKA PROJEKTY oraz AKTUALNOŚCI



Witamy Państwa serdecznie na stronie Stowarzyszenia Azaliowa poświęconej zagadnieniom psychoterapii i psychiatrii środowiskowej.
W gronie specjalistów w zakresie zdrowia psychicznego uznaliśmy, że choć rośnie świadomość społeczna na temat psychoterapii czy psychiatrii, tak rozwój opieki środowiskowej jest niezadowalający. Dlatego też tworząc Stowarzyszenie, jednym z naszych priorytetów stało się propagowanie tego modelu opieki. Warto wspomnieć, że Światowa Organizacja Zdrowia w raporcie z 2001 r. wskazuje psychiatrię środowiskową jako model o lepszych od instytucjonalnego efektach terapeutycznych oraz umożliwiający osiągnięcie satysfakcjonującej jakości życia osób chorych.

Psychiatria środowiskowa kładzie nacisk na uwzględnianie czynników terapeutycznych, jakie tkwią w środowisku lokalnym, rodzinie i sąsiedztwie osoby chorującej psychicznie. Dzięki odpowiedniemu wpływowi na rodzinę pacjenta w środowisku zamieszkania, działania terapeutyczne są bliższe potrzebom pacjenta. Tym samym istnieje większa szansa na zatrzymanie tzw. ciągu hospitalizacji, który występuje w tradycyjnym systemie opieki psychiatrycznej. Chronicyzacja stanu chorego zachodzi w taki sposób, że kiedy pacjent zaczyna przejawiać objawy psychopatologiczne, wzbudza określone reakcje sąsiadów i rodziny. Ci z kolei interweniują u specjalisty, co najczęściej kończy się hospitalizacją z uwagi na "niezwykłe" zachowanie. Niemniej objawy pacjenta mają swoje znaczenie, nie są całkowicie irracjonalne. Może np. zachodzić sytuacja, w której pacjent nie potrafi wyjść z kryzysu psychicznego, ponieważ ma trudność w komunikacji z otoczeniem, nie posiada odpowiednich umiejętności interpersonalnych do poradzenia sobie ze stresem i artykułowania swoich potrzeb. Dzieje się tak, gdyż choroba psychiczna czy też cierpienie nie pozwoliły na ich wykształcenie lub po prostu kompetencje te zostały przez chorobę "przykryte".

Jeśli interwencję stricte medyczną zastąpić interwencją terapeutyczną oraz psychoedukacją rodziny i pacjenta, napięcie lub konflikt można by rozwiązać bez konieczności hospitalizacji (czytaj: wyrwania pacjenta ze środowiska). Rozwiązania te są zarazem trafne i ekonomiczne - pacjent nie traci pracy, utrzymuje łączność ze środowiskiem i bliskimi. Od kilkudziesięciu lat są stosowane w takich krajach jak Norwegia, Szwecja, Dania, Holandia czy Wielka Brytania.

Jak działamy w ramach modelu środowiskowego?

  • W oparciu o model opieki środowiskowej działa ŚDS Dzielnicy Wawer m. st. Warszawy, w którym pracuje większość osób tworzących Stowarzyszenie. Ośrodek działa w systemie dziennym i oferuje pomoc psychologiczną, terapię zajęciową i zadaniową dla 25 uczestników, którzy wychodzą z kryzysu po hospitalizacji.

        

  • Prowadzimy terapię rodzin. Odbywa się ona najczęściej w domu pacjenta i służy poprawie funkcjonowania całej rodziny, w której  przebywa osoba chora. Nasze działania nastawione są na poprawę relacji, naukę wzajemnej komunikacji, nabywaniu umiejętności rozwiązywania konfliktów.
  • Organizujemy akcje edukacyjne skierowane do społeczności lokalnej np. pikniki i imprezy integracyjne, happeningi.
  • Realizujemy projekty szkoleniowe adresowane do pacjentów np. kursy doskonalenia zawodowego podnoszące ich atrakcyjność na rynku pracy.
  • Organizujemy szkolenia przeznaczone dla specjalistów zdrowia psychicznego i pomocy społecznej oraz studentów kierunków humanistycznych, mające na celu rozpowszechnienie idei pracy z osobami chorymi i ich rodzinami w środowisku.  
  • Obecnie prowadzimy Projekt „Integracja dla samodzielności” współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Celem projektu jest wsparcie rodzin i osób chorych psychicznie w celu wzmocnienia motywacji do wychodzenia z kryzysu psychicznego. W ramach projektu prowadzone są zajęcia terapeutyczne w domu pacjenta, integracyjny wyjazd grupowy, kursy zawodowe połączone z doradztwem.  Działaniami objętych jest 20 pacjentów i ich rodziny.